Depressie

Depressie:

Ziekelijk sombere stemming, vaak zonder duidelijke aanleiding, vaak gepaard gaande met geremdheid in denken en handelen, dat weken- tot maandenlang aanhoudt, je hebt nergens zin in en nergens belangstelling voor. Bij een depressie met aanleiding, bestaat er een sterke wanverhouding tussen de aanleiding en diepte en duur van de depressie. Verschilt in diepte en duur van het verdriet over een reëel verlies.

Symptomen:

somber en lusteloos gebrek aan interesse en plezier geen zin in sex, of juist een verhoogde sex behoefte ( tijdens de gemeenschap komt er     Oxytocine* vrij,een hormoon die een depressie goed weet te camoufleren ) moeite met inslapen en/of niet uit bed kunnen komen vermoeidheid, futloosheid, geen zin meer om iets te doen of te ondernemen,     of het gevoel hebben er niet genoeg energie voor te hebben schuldgevoelens, het gevoel hebben niets waard te zijn angstgevoelens geen gevoelsleven: je voelt dan eigenlijk niks meer,     niet blij, niet bang, niet verdrietig, niet boos. sterke neiging tot piekeren veel denken aan de dood concentratieproblemen geen zin meer hebben om te eten, of juist de hele tijd willen eten lichamelijke klachten zoals:     hoofd- en rugpijn, duizeligheid, verstopping en onverklaarbare pijn psychotische verschijnselen:     Er kan bij een depressie ook sprake zijn van waan(denk)beelden en hallucinaties.     Dan is je idee van de realiteit zo vervormd dat je er geen goed beeld meer van hebt

Herken je meer dan 5 symptomen bij jezelf of je partner, dan weet je dat er sprake is van een Depressie.

*Het hormoon oxytocine heeft aanmerkelijk meer functies. Het heeft o.a een gunstige invloed op het hart, het heeft een bloeddrukverlagende werking, enz. Het meest gebruikte middel in de Natuurgeneeskunde bij een Depressie is Hypericum perforatum.

Verschillende soorten Depressies:

Depressie bij kinderen:

Anaclitische depressie

Wanneer de zuigeling na een halfjaar van goede relatie met de moeder gedurende een kortere of langere periode van haar gescheiden wordt en in die periode niet wordt opgevangen door een moederlijke verzorgster, ontwikkelt zich een steeds ernstiger depressie, drie maanden na de scheiding gekenmerkt door het weigeren van contact, verstarring van de gelaatsuitdrukking en het innemen van een voor het ziektebeeld kenmerkende buikligging. De kritieke periode ligt tussen de derde en de vijfde maand. Geeft men binnen deze tijd het kind aan de moeder terug of beschikt men over een moederlijke vervangster dan blijken de symptomen geleidelijk te verdwijnen.